Sytuacja braku dostępu do wody pitnej najdramatyczniej przedstawia się w Afryce. W niektórych państwach takich, jak na przykład Czad, około połowa ludności nie ma dostępu do wody pitnej. Gwałtowny wzrost demograficzny w ostatnim dziesięcioleciu spowodował, że 157 milionów ludzi w Afryce Zachodniej nie ma dostępu do wody pitnej. Organizacje humanitarne w swoich działaniach dążą do uzdatniania wody pitnej, budowę wodociągów i kanalizacji. Zajmują się również zaopatrywaniem w wodę szkół i ośrodków zdrowia a także poprawą warunków sanitarnych. Brak kanalizacji i sieci wodociągowej w regionach słabo rozwiniętych powoduję, że na całym świecie ponad 1,5 miliona dzieci umiera co roku w wyniku chorób wynikających ze spożycia zanieczyszczonej wody. Głównym problemem jest biegunka będąca jednym z głównych powodów wysokiej śmiertelności dzieci do piątego roku życia. Aby uchronić przed nią dzieci, bardzo ważne jest podawanie im leków zwalczających pasożyty powodujące biegunki. Ogromne znaczenie ma też dawkowanie dzieciom witaminy A, która jest niezbędna dla sprawnego działania układu odpornościowego.

Z braku dostępu do zdatnej wody pitnej, spożywanie zanieczyszczonej wody prowadzi do zachorowań na takie choroby zakaźne, jak czerwonka, zapalenie wątroby, cholera. Są to choroby stosunkowo łatwe do opanowania w sytuacji poprawnych warunków sanitarnych. Choroby przenoszone drogą wodną stanowią poważne zagrożenie dla ludności Afryki subsaharyjskiej a także mieszkańców Azji środkowej. Z powodu braku odpowiedniej infrastruktury wodociągowej kraje trzeciego świata cierpią na epidemie cholery. W ostatnich latach ogarnęła ona między innymi tereny Angolii i Liberii. Problem dostępności do wody pitnej potęgują nękające ubogie regiony cykliczne susze. W sytuacji takich kataklizmów ekologicznych pomoc ze strony organizacji humanitarnych jest nieodzwonna.

Pomoc humanitarna w zakresie zaopatrywania ludności cywilnej w wodę pitną jest też konieczna na terenach konfliktogennych. Często przeżycie setek tysięcy uchodźców przebywających w stworzonych dla nich obozach jest uzależnione od zewnętrznej pomocy humanitarnej. Taka sytuacja ma miejsce na przykład w Darfurze, uznawanym za miejsce największego kryzysu humanitarnego we współczesnym świecie.

Wróć