Sięgając dziś po kalendarz mało kto jest świadomy, jak daleko w przeszłość sięga jego historia. Zmiany w przyrodzie będące konsekwencją zmieniających się pór roku oraz obserwacja zmieniających się faz księżyca zainspirowała naszych przodków do stworzenia kalendarza. Pierwsze kalendarze, które powstały oparte były na cyklach słonecznym i księżycowym.

Kalendarz, którym posługujemy się dziś został stworzony w 1582 r. Nazywany jest on gregoriańskim, bo swą nazwę wywodzi od Papieża Grzegorza XIII. Jednostką podstawową jest w nim miesiąc księżycowy, jednak uzyskanie pełnego roku słonecznego wymagało dodania do niektórych miesięcy kilka dni. Liczba wszystkich dni kalendarza gregoriańskiego wynosi 365, jednak pełen rok słoneczny ma 365,2422 dni, dlatego też co 4 lata dodaje się jeden dzień, a rok ten nazywamy przestępnym. Ciekawą odmianą kalendarza gregoriańskiego jest wieczny kalendarz. Możemy dzięki niemu w prosty sposób wyznaczyć konkretny dzień tygodnia według określonej daty, czyli dnia, miesiąca i roku. Wieczne kalendarze nie dają niestety możliwości obliczenia roku na podstawie dnia tygodnia i miesiąca, ponieważ dni tygodnia powtarzają się w kalendarzu gregoriańskim cyklicznie. Jeden z takich wiecznych kalendarzy do dziś stanowi niewyjaśnioną tajemnicę. To kalendarz znajdujący się na ścianie Cerkwi Sofijskiej w Kijowie. Władimir Pachomow uważa, że zostawili go 6000 lat temu przybysze z obcej planety, a kalendarz zawiera ukryty szyfr. Niewątpliwie jakaś tajemnica wiąże się z tym kalendarzem, gdyż można z niego odczytać kalendarz na każdy wybrany rok, taki, który już mamy za sobą oraz taki, który nadejdzie w przyszłości. Kijowski kalendarz pochodzi z XIII wieku i jego tablica składa się z 28 pól. Na każdej można odczytać symbole kolejnych dni tygodnia. Z pewnością wieczny kalendarz jest bardzo praktyczną sprawą. Dzięki niemu mamy możliwość sięgnięcia w przeszłość lub w przyszłość i wyznaczenia dnia tygodnia interesującej nas daty.