Malaria jest poważnym problemem dla krajów trzeciego świata, tym bardziej, że ciągle nie ma skutecznej szczepionki przeciwko tej chorobie. Walki z nią nie ułatwia mała ilość infrastruktury szpitalnej i odległość, jaką muszą pokonać chorzy wraz z rodzinam, aby uzyskać jakąkolwiek pomocy. Dlatego też rozdawanie moskitier mieszkańcom terenów tropikalnych ma tak kapitalne znaczenie. Z powodu trudności związanych ze zwalczaniem tej choroby duże znaczenie ma profilaktyka.

W skład czynności zapobiegawczych, oprócz moskitier, wchodzą także środki owadobójcze skierowane zwłaszcza przeciwko komarom. Ważny jest także sposób ubierania się. Odzież powinna zakrywać szczelnie całe ciało, także nogi i ręce. W walce z tą chorobą współpracują WHO, UNICEF, jak również wiele innych organizacji humanitarnych. Raport WHO z 2003 roku informuje, że na malarię co roku zapada 300 tysięcy dzieci w samej Afryce. Jest to szczególnie niebezpieczna choroba dla kobiet i dzieci do piątego roku życia. Większość zgonów dotyczy ludności zamieszkującej na południe od Sahary. W rejonie subsaharyjskim choroba ta, z powodu dużej zachorowalności ludności w wieku produkcyjnym, ogranicza w znacznym stopniu rozwój gospodarczy wielu krajów regionu.

Rządy krajów trzeciego świata z braku funduszy i ograniczonej kadry lekarskiej nie są w stanie samodzielnie uporać się z tą chorobą. Konieczna jest współpraca tych rządów z organizacjami międzynarodowymi, oferującymi pomoc humanitarną. Ogromną rolę w zwalczaniu tej choroby ma przemysł farmaceutyczny i firmy go reprezentujące. Dzięki ich pomocy obejmującej wsparcie medyczne w postaci przekazywanych lekarstw, możliwe jest stopniowe ograniczanie występowania chorób zakaźnych. Rządy państw afrykańskich w celu współpracy z organizacjami oferującymi pomoc humanitarną między innymi znoszą cła na sprzęt służący do walki z chorobami zakaźnymi, wliczając w to nie tylko lekarstwa, ale także środki owadobójcze i moskitiery. Darmowe przekazywanie lekarstw przez firmy farmaceutyczne oraz spadek ich cen na lokalnym rynku umożliwiają zaopatrywanie się w nie większej liczby ludności.

Wzajemna współpraca na poziomie globalnym oraz kombinacja różnych metod walki z tą chorobą włączające leczenie farmakologiczne, jak i zapobiegawcze używanie moskitier i środków owadobójczych w sposób znaczący powodują ograniczenie malarii. Umiejętne wdrażenie tych technik zmniejszyło zakres epidemii na terenach Nigerii, Ghany, Tanzani i Ugandy o ponad połowę zachorowań. Co za tym idzie zmniejszyła się zachorowalność osób z grupy ryzyka. W celu utrzymania tego wyniku konieczne jest dalsze prowadzenie tych działań. Organizacje humanitarne szkolą także miejscową ludność, aby potrafiła ona rozpoznawać objawy choroby i szybko na nie reagować przy pomocy domowych środków.

Wróć