Organizacje humanitarne mają coraz częściej charakter pozarządowy, angażują się w dostarczanie pomocy humanitarnej w regiony objęte konfliktami, klęskami żywiołowymi lub epidemiami. Ich działanie ma na celu pomoc cierpiącym ludziom poprzez dystrybucję żywności, poprawę warunków sanitarnych, zapewnienie opieki medycznej, dystrybucję wody pitnej. W pierwszej kolejności dążą one do zapewnienia podstawowych potrzeb związanych z zachowaniem życia poszkodowanej ludności cywilnej. Są to główne przejawy ich działalności. Organizacje humanitarne mają często charakter międzynarodowy i w niesieniu pomocy muszą przestrzegać zasad ustalonych ramami prawa międzynarodowego opartych na prawach człowieka i bezstronności. Zasada bezstronności jest bardzo ważną, gwarantuje bowiem ograniczenie pomocy zewnętrznej do niezbędnego minimum. Międzynarodowe prawo humanitarne gwarantuje ochronę przed nieludzkim traktowaniem oraz prawo do godnego życia.

Organizacje humanitarne mogą działać w strukturach określanych przez misje pokojowe jak również niezależnie od nich. Mimo, że międzynarodowe prawo humanitarne zobowiązuje wszystkie strony konfliktu do udzielania wsparcia ludności cywilnej, uchodźcom oraz organizacjom, które niosą im pomoc, te ostanie często muszą korzystać z pomocy wojskowej. Ma to miejsce wtedy kiedy organizacje humanitarne działają na terenie, gdzie toczy się otwarty konflikt. Wsparcie wojskowe ma zapewnić dotarcie pomocy humanitarnej do najbardziej potrzebujących, a wolontariuszom zagwarantować poczucie bezpieczeństwa. Jest to konieczne, gdyż nieraz zdarzało się, iż pomoc humanitarna była przechwytywana przez rebeliantów i nie docierała do ludności cywilnej.

Skuteczność pomocy humanitarnej